امت مبعوث و میراث امام شهید

به گزارش خبرگزاری صداوسیمای مرکز اردبیل، برکت و ثمرات زیادی از عمر پرحاصل رهبر شهید ایران در طول عمر شریف و دوره های اجرایی و مدیریتی ایشان برای میهن عزیزمان عاید شده اما شاید مهمترین نکته و ثروتی که از قائد امت برای ما مانده است، همانا عزت و سربلندی کشور در برابر استکبار جهانی و خم به ابرو نیاوردن در مقابل به اصطلاح ابرقدرت هاست.

رهنمود و عبارت معروف ایشان که به تکرار ایراد می فرمودند: «آمریکا جز زبان زور نمی فهمد» را نه تنها در دوران حیات رهبر شهید لمس می کردیم و مشاهده می نمودیم بلکه اکنون در فقدان جسمی آن بزرگوار نیز با تمام وجود حس و درک می کنیم و امری عینی و اثبات شده است.

«درِ دولت به رخم بگشادی / تاج عزّت به سرم بنهادی» او راه صحیح مقابله با هر متخاصمی را به ما آموخت و با تاسی از نهضت امام حسین (ع) به ما یاد داد که کوتاه آمدن در برابر زورگو، هم سبب جری شدن و گستاخی بیشتر او می شود و هم ضعف خودی را برملا می کند و از سوی دیگر، عزت و سربلندی در تسلیم نیست بلکه در ایستادگی و مقاومت ولو به بهای جان است.

همین مفهوم و همین سرمایه فکری، عقیدتی و ایمانی برای ما به اندازه دنیا ارزش و اهمیت دارد زیرا می تواند راهبرد سیاسی و عملی ما در برابر هجمه و تهدید بیگانه و هجوم دشمن باشد و مادامی که اصل عزت و خوداتکایی و کوتاه نیامدن از اصول و داشته های غیرقابل مذاکره را مد نظر داشته باشیم، گزندی از ناحیه اجانب بر ما وارد نخواهد شد.

عزت مدنظر رهبر شهید، از جنس عزت و احترام امام حسین (ع) است که در برابر لشگریان غیرقابل قیاس کفر با اسلام یک لحظه ضعف و زبونی از خود نشان نداد و حتی به بهای شهادت و اسارت اعوان و اهل بیت (ع) خویش ذره ای از موضع حق کنار ننشست و کوتاه نیامد. "مثلی لایبایع مثل یزید"

این خودباوری ملی نه فقط در حوزه دیپلماسی بلکه در حوزه اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی نیز باید ترویج یابد و مدنظر باشد و باور عمومی را به این راهبرد و مشی سیاسی آمیخته با آموزه های دینی و اسلامی آشنا تر کنیم که عزیز بودن در جهان با سر فرود آوردن در برابر دشمن و قدرت به ظاهر برتر، حاصل نمی شود.

پیر گفتا که:«چه عزّت زین به / که نی‌ام بر در تو بالین نه»آقای شهید ما آقایی و سروری و سرمدی را از اولیای الهی درس گرفته بود و در طول عمر ارزشمند خویش همان درس ها را مشق کرد و وقتی آرزو و دعا می فرمود که «پروردگارا ما را نیز در زمره شهدایت قرار بده» در حقیقت تلاش نهان و آشکار برای حفظ خط اصیل و روشن خویش داشت تا بدون کوچکترین انحرافی، روشنای راه عزت و وقار ملی و اسلامی را به درستی تا سرمنزل وصال و شهادت بپیماید.

قبول چنان عزت و عظمتی بی تردید هزینه دارد و باید ایستادگی کرد و موانع و مشکلات را با اتکا به توانمندی داخلی و با احصا و احیای ظرفیت های بی نظیر و کم نظیر کشور برطرف نمود و به این نکته ظریف و مهم نیز لازم است توجه داشته باشیم که هزینه مستعمره بودن یا سر در برابر دشمنان فرود آوردن، بسیار بیشتر از هزینه آقای خود بودن و به خود متکی بودن است.

ملت رشید و باوقار ایران این مفاهیم و عبرت های تاریخی را در ادوار مختلف دفاع مقدس و قبل و بعد آن و در جنگ های تحمیلی بعدی بارها دیده به خوبی به حقیقت آن پی برده است و ذره ای در درست بودن آن مسیر تردید به خود را نمی دهد.

اکنون جهان به تماشای ایران نشسته است تا ببیند که ایرانیان بعد از رهبر شهید خویش با آرمان ها و اصول متقن و مبتنی بر عقلانیت و اسلامیت او چه می کنند؟!

البته انتخاب بر حق و به موقع حضرت آیت الله سید مجتبی حسینی خامنه ای بر رهبری کشورمان بعد از رهبر شهید و لبیک بلند و بیعت جانانه مردم در جای جای میهن نشانگر این امر بود و هست که تراث گرانسنگ رهبر شهید پاس داشته می شود و راه رسیدن به قله های افتخار همان راهی است که قائد امت رهنمون شده بود.

اما جدا از حوزه رهبری و هدایت کلان کشور، باید در لایه های مختلف اجتماعی نیز همه ما به ویژه اصحاب منبر، تریبون، قلم، پایگاه خبری و همه کسانی که جزو متنفذین و چهره های تاثیرگذار در آحاد جامعه به شمار می آیند باید حراست ارثیه رهبر شهید را مستمر به خود و اطرافیان گوشزد کنیم و لحظه ای از عزتی که به واسطه اقتدار و اعتلای کشور در مواجهه با استکبار جهانی به دست آمده را از نظرها دور نداریم.

عزت و ذلت از دیرباز مورد توجه ملل و نحل مختلف بوده است و ایرانیان نیز از قدیم به فاصله آن دو همچون دو مفهوم خیر و شر یقین داشته و در زندگانی خود مورد رعایت و عنایت قرار داده اند و نمونه های تاریخی بسیاری می توان برشمرد که مرگ با عزت، سبب شرف و حشمت فرد یا اجتماع شده است در حالی که کرنش در برابر ظالم می توانست مایه داوم عمر باشد اما به چه قیمتی! " من نه آنم که زبونی کشم از چرخ فلک"

خلود و جاودانگی فقط مربوط به آخرت و عاقبت نیست بلکه در دنیای مادی نیز می توان با برگزیدن عزت و ترد ذلت، آوازه و شهرت خود و کشور خویش را جهانی کرد و به عنوان الگویی برای همه ملت ها معرفی نمود و خوشبختانه ایران عزیز ما در برهه معاصر چنین بروندادی را از خود به دنیا عرضه می کند و چه افتخاری از این بهتر و شایسته تر.

حضرت آیت الله خامنه ای مقام معظم رهبری ایشان که بیش از ۳۶ سال عهده‌دار منصب رهبری انقلاب اسلامی ایران بودند، در صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴ در جریان نخستین موج حمله نظامی_تروریستی آمریکا و رژیم اشغالگر صهیونیستی (جنگ تحمیلی سوم) در منطقه موسوم به بیت رهبری در تهران به همراه جمعی از اعضای خانواده همچون جدّ بزرگوارشان حضرت امام علی (ع) در ماه رمضان با لبانی تشنه به درجه والای شهادت نایل آمدند.

مراسم تشییع رهبر شهید امت که به دلیل شرایط جنگی حاکم بر کشور با چهار ماه تاخیر از روز شنبه، ۱۳ تیر در پایتخت آغاز شده بود، با برگزاری آیین وداع و بدرقه در داخل کشور و در نجف و کربلای عراق سر انجام در مشهد مقدس برگزار شد و پیکر مطهر و معطر رهبر شهید در جواز امام هشتم شیعیان آرام گرفت.